Asset Publisher
Jazda konna
Już ponad 7 tysięcy kilometrów tras konnych wyznaczyły Lasy Państwowe dla miłośników wypoczynku w siodle.
Coraz większa popularność jazdy konnej zmobilizowała wielu nadleśniczych do tworzenia nowych szlaków. Z „Raportu o stanie lasów" wynika, że w latach 2010-2011 na terenach zarządzanych przez Lasy Państwowe długość takich tras podwoiła się. To bardzo dobra wiadomość dla koniarzy. Droga udostępniona przez nadleśniczego jest bowiem, zgodnie z ustawą o lasach, jedynym miejscem w lesie, gdzie można się w ten sposób poruszać. Nawet jeśli przed wjazdem na nią nie ma żadnego znaku zakazu, ani też nie jest przegrodzona szlabanem, wjeżdżać na nią konno nie można (podobnie jak samochodem, motocyklem czy quadem).
W kupie siła
Jeżeli w naszej okolicy brakuje szlaków konnych, możemy zgłosić się do nadleśnictwa z prośbą o ich wyznaczenie. Warto, by taki wniosek poparła większa grupa miłośników tego rodzaju rekreacji. Jeśli zainteresowanie będzie wystarczające, a stan nawierzchni drogi i sposób jej użytkowania (czy np. nie poruszają się na niej maszyny leśne) na to pozwoli, jest szansa, że nowy szlak powstanie.
Trzeba pamiętać, że nadleśnictwa za przejazd drogami leśnymi, w wypadku ich komercyjnego użytkowania, mają prawo pobierać opłatę. Chodzi tu np. o wycieczki, przejażdżki czy rajdy organizowane przez stadniny czy gospodarstwa agroturystyczne - powinny podpisać z nadleśnictwem, jeśli tego ono wymaga, umowę, w której będą określone prawa i obowiązki obu stron, czas obowiązywania i wysokość opłat. Jeśli jednak jesteśmy osobą prywatną, która od czasu do czasu wybiera się na przejażdżkę po lesie, nic nie płacimy.
Brak zgody na utworzenie szlaku konnego nie oznacza złej woli nadleśniczego. Może mieć ku temu ważne powody. Wbrew pozorom, konie potrafią poważnie zniszczyć nawierzchnię leśnej drogi. Kopyta dziurawią ją tak bardzo, że często uniemożliwia to później poruszanie się rowerem i utrudnia spacer pieszym. Nierzadko konie uszkodzą drogę bardziej niż leśne maszyny podczas prac przy pozyskaniu i zrywce drewna, a trzeba od razu dodać, że nawierzchnia rozjechana przez ciągniki naprawiana jest zwykle dość szybko po tym , jak wyjadą one z lasu.
Najważniejsze są zasady
Niezależnie od szkód, jakie mogą spowodować konie, przepisy zakazujące jeźdźcom wjazdu do lasu poza wyznaczonymi drogami budzą kontrowersje, także wśród leśników. Wydaje się, że to rygor tego samego gatunku, co wszechobecne niegdyś tabliczki „Zakaz fotografowania" - swego rodzaju relikt przeszłości. W wielu krajach Europy Zachodniej, choćby w Niemczech, przepisy działają odwrotnie niż w Polsce. Tam można jeździć konno po wszystkich drogach leśnych, z wyjątkiem tych, na których ruch ograniczono np. ze względu na nieodpowiednią nawierzchnię, zbyt dużą liczbę pieszych turystów lub przejeżdżające maszyny leśne. Niestety, nie ma większych szans, by w Polsce wprowadzono podobne zasady, jak u naszych zachodnich sąsiadów. Nie dalej niż w zeszłym roku Janusz Zaleski, wiceminister środowiska przekonywał, że przepisy o udostępnianiu lasów spełniają swoją rolę i ich zmiana nie wydaje się konieczna. Na razie trzeba więc liczyć na przychylność nadleśniczych. I warto o nią dbać, przestrzegając zasad korzystania ze szlaków. Przede wszystkim należy pamiętać, że droga do jazdy konnej to nie tor wyścigowy i korzystają z niej także piesi turyści. Nie można z niej zjeżdżać, chyba, że musimy ominąć przeszkodę lub mamy inny naprawdę ważny powód (np. ratujemy zdrowie). Dobrą praktyką jest jazda środkiem szlaku, tak aby nie niszczyć nawierzchni po bokach, którymi najczęściej poruszają się piesi i rowerzyści. Osoby małoletnie powinny jeździć konno w towarzystwie dorosłych. Wyruszać na trasę należy po świcie, a wracać z niej przed zmierzchem. Po swoim koniu należy także posprzątać.
Każde nadleśnictwo, które wyznacza szlaki konne, tworzy także regulamin poruszania się po nich – warto go przeczytać przed wyruszeniem na trasę. Poza zasadami poruszania się, przedstawione są w nich także oznaczenia szlaków. Podstawowe to pomarańczowe koło na białym tle oznaczające sam szlak oraz pomarańczowe koło z czarną obwódką oznaczające jego początek i koniec. Czasami stosuje się też inne oznaczenia, np. zieloną podkowę na białym tle.
Warto wiedzieć
W 2011 r. sieć szlaków konnych na terenie Lasów Państwowych liczyła 7 tys. km. Jedną z większych atrakcji dla jeźdźców w Polsce jest Łódzki Szlak Konny, który częściowo biegnie także przez tereny Lasów Państwowych, a RDLP Łódź była wśród jego twórców. Ma w sumie ponad 2000 km i jest najdłuższym tego typu traktem w Europie. Na trasie znajduje się 200 ośrodków jeździeckich, 21 punktów postojowych, 1400 tablic informacyjnych, 30 punktów informacyjnych monitorujących turystów i ponad 1000 atrakcji turystycznych. Ciekawostką jest, że jeździec może bezpłatnie wypożyczyć lokalizator, który w wypadku niebezpieczeństwa wyśle służbom ratunkowym informację o pozycji będącego w opałach turysty
Lokalne szlaki konne aż takich udogodnień, jak lokalizatory, nie oferują. Nadleśnictwa troszczą się przede wszystkim o to, żeby wszystkie trasy były czytelnie oznakowane, zawsze przejezdne, by były przy nich koniowiązy oraz wiaty umożliwiające odpoczynek i schronienie przed deszczem. Przede wszystkim jednak dbają, by przebiegały przez najpiękniejsze tereny Lasów Państwowych. Co oferują miłośnikom jazdy konnej, najłatwiej dowiemy się w siedzibach nadleśnictw oraz w serwisie czaswlas.pl.
Asset Publisher
Asset Publisher
Ochrona Lasu
Ochrona Lasu
smieci.jpg
Borecznik (fot. Nadleśnictwo Gniewkowo)
Las to jeden z najcenniejszych elementów naszego otoczenia. Dostarcza tlenu, oczyszcza powietrze, magazynuje wodę, daje schronienie zwierzętom oraz stanowi miejsce wypoczynku dla ludzi. Aby mógł spełniać te funkcje przez wiele lat, wymaga odpowiedniej ochrony. Działania ochronne są ważnym elementem gospodarki leśnej i pomagają zachować zdrowe, różnorodne oraz odporne na zagrożenia lasy.
Ochrona lasu – dlaczego jest tak ważna?
Las to jeden z najcenniejszych elementów naszego otoczenia. Dostarcza tlenu, oczyszcza powietrze, magazynuje wodę, daje schronienie zwierzętom oraz stanowi miejsce wypoczynku dla ludzi. Aby mógł spełniać te funkcje przez wiele lat, wymaga odpowiedniej ochrony. Działania ochronne są ważnym elementem gospodarki leśnej i pomagają zachować zdrowe, różnorodne oraz odporne na zagrożenia lasy.
Każdego roku leśnicy prowadzą liczne działania mające na celu zachowanie trwałości lasów oraz zwiększanie ich naturalnej odporności na różnego rodzaju zagrożenia. Dzięki regularnym obserwacjom i odpowiednio prowadzonym pracom możliwe jest ograniczanie szkód i utrzymanie lasów w dobrej kondycji.
Dlaczego chronimy lasy?
Podstawowym celem ochrony lasu jest utrzymanie jego dobrego stanu oraz zapewnienie trwałości na przyszłe pokolenia. Zdrowy las lepiej radzi sobie ze zmianami pogody, szkodnikami czy chorobami. Jest również miejscem życia wielu gatunków roślin, zwierząt i grzybów, które tworzą złożony i wzajemnie powiązany ekosystem.
Dzięki odpowiednim działaniom ochronnym możliwe jest zachowanie różnorodności biologicznej, czyli bogactwa gatunków występujących w lesie. Im bardziej różnorodny jest las, tym większa jego odporność na różnego rodzaju zagrożenia.
Ochrona lasu przed szkodnikami i chorobami
Podobnie jak ludzie czy zwierzęta, także drzewa mogą chorować lub być atakowane przez szkodniki. Do najczęstszych zagrożeń należą choroby wywoływane przez grzyby oraz owady uszkadzające liście, igły, korę lub drewno.
Aby odpowiednio wcześnie wykryć zagrożenie, leśnicy regularnie monitorują stan zdrowotny lasów. Podczas kontroli obserwują wygląd drzew, sprawdzają występowanie owadów oraz oceniają skalę ewentualnych uszkodzeń.
W ochronie lasu szczególnie ważne jest zapobieganie problemom. Dlatego usuwa się i wywozi z lasu drzewa zasiedlone przez szkodniki, ogranicza miejsca ich rozwoju oraz stosuje pułapki służące do monitorowania ich liczebności. Dba się również o różnorodność gatunkową drzewostanów, co zwiększa ich odporność na choroby i masowe pojawy szkodników.
Ochrona młodego pokolenia lasu
Każdy las zaczyna się od młodych sadzonek i naturalnych odnowień. To właśnie one stanowią przyszłość drzewostanów, dlatego wymagają szczególnej troski.
Jednym z największych zagrożeń dla młodych drzew jest zwierzyna leśna, która może zgryzać pędy, obgryzać korę lub uszkadzać sadzonki podczas żerowania. Aby ograniczyć takie szkody, stosuje się różne metody zabezpieczeń, między innymi grodzenia upraw, osłonki na sadzonki czy środki odstraszające zwierzynę.
W okresie zimowym, podczas wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych, część ściętych gałęzi pozostawia się w lesie jako dodatkową bazę pokarmową dla zwierząt. Dzięki temu ogranicza się uszkadzanie młodych drzew.
Młode drzewa mogą być również narażone na konkurencję ze strony szybko rosnących roślin, suszę, przymrozki czy uszkodzenia mechaniczne. Regularna pielęgnacja upraw pozwala stworzyć warunki sprzyjające ich prawidłowemu wzrostowi i rozwojowi.
Ochrona lasu przed siłami natury
Lasy nieustannie oddziałują z warunkami atmosferycznymi. Silny wiatr, intensywne opady śniegu, susze, wysokie temperatury czy gwałtowne burze mogą powodować uszkodzenia drzew i całych drzewostanów.
Do najpoważniejszych zagrożeń należą huraganowe wiatry wywracające lub łamiące drzewa, obfite opady śniegu powodujące łamanie gałęzi, a także długotrwałe okresy suszy osłabiające kondycję drzew. Niebezpieczeństwo stanowią również pożary, które mogą w krótkim czasie zniszczyć duże obszary lasu oraz siedliska wielu gatunków zwierząt.
Zmiany klimatu sprawiają, że niektóre zjawiska występują częściej i mają bardziej gwałtowny przebieg. Dlatego coraz większe znaczenie ma tworzenie lasów odpornych na zmieniające się warunki środowiskowe.
Leśnicy dążą do tego, aby w lasach występowały różne gatunki drzew i różne grupy wiekowe. Takie lasy są zwykle bardziej stabilne i lepiej radzą sobie z niekorzystnymi zjawiskami pogodowymi. Ważne jest także szybkie usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz odtwarzanie uszkodzonych fragmentów lasu.
Człowiek również może zagrażać lasom
Nie wszystkie zagrożenia dla lasu pochodzą z natury. Duży wpływ na jego stan mają również działania człowieka.
Jednym z najczęstszych problemów jest zaśmiecanie lasów. Pozostawione odpady nie tylko szpecą krajobraz, ale mogą być niebezpieczne dla zwierząt i zanieczyszczać środowisko. Poważnym problemem są także dewastacje infrastruktury leśnej, takie jak niszczenie wiat, tablic edukacyjnych, koszy na śmieci czy urządzeń turystycznych.
Negatywny wpływ na las mają również zanieczyszczenia gleby, wód i powietrza, niszczenie stanowisk roślin oraz miejsc bytowania zwierząt, a także nielegalne poruszanie się pojazdami poza wyznaczonymi drogami.
Szczególnym zagrożeniem są pożary powstające wskutek nieostrożności lub nieprzestrzegania przepisów przeciwpożarowych. Wystarczy chwila nieuwagi, aby zagrożone zostały cenne zasoby przyrodnicze, które rozwijały się przez wiele lat.
Każdy odwiedzający las może przyczynić się do jego ochrony poprzez przestrzeganie obowiązujących zasad, pozostawianie po sobie porządku oraz szanowanie przyrody.
Wspólna odpowiedzialność za przyszłość lasów
Ochrona lasu to zadanie wymagające codziennej pracy i zaangażowania wielu osób. Dzięki odpowiedzialnym działaniom leśników oraz właściwej postawie społeczeństwa możliwe jest zachowanie zdrowych, pięknych i różnorodnych lasów dla przyszłych pokoleń.
Coraz większa wiedza o funkcjonowaniu przyrody oraz rosnąca świadomość ekologiczna sprawiają, że coraz większy nacisk kładzie się na działania zapobiegawcze. To właśnie profilaktyka, regularny monitoring i odpowiedzialne korzystanie z lasu pozwalają skutecznie chronić jego bogactwo.
Pamiętajmy, że troska o las to inwestycja w środowisko, z którego wszyscy korzystamy każdego dnia.
Jednak z nadzieją należy spojrzeć w przyszłość. Rozwój licznych nauk oraz wzrost poczucia odpowiedzialności za przyrodę, na pewno już wkrótce zaowocuje przewagą działań profilaktycznych nad eliminującymi zagrożenia, z jakimi musi uporać się las.