Wydawca treści
Łowiectwo
Łowiectwo jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa „Prawo łowieckie" z 1995 r. Zwierzęta łowne (20 proc. gatunków ssaków i 12 proc. ptaków występujących w Polsce) są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.
Z gatunków chronionych (kiedyś łownych) spotkać można wydrę, bobra oraz wilka.
W lasach żyje ponad połowa gatunków kręgowców występujących w Polsce. Cywilizacja doprowadziła do zachwiania odwiecznej równowagi i reguł obowiązujących w ekosystemach leśnych. Wpłynęło to także na zamieszkujące tam zwierzęta. Dlatego obecnie, tak w Polsce jak w Unii, ich liczebność, sposoby opieki, a także zapobieganie szkodom od zwierzyny reguluje prawo.
Łowiectwo – zgodnie z definicją zawartą w ustawie Prawo łowieckie z 1995 r. – jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego, jest działalnością człowieka w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny. Łowiectwo, określane inaczej jako gospodarka łowiecka, kieruje się zarówno zasadami ekonomii, jak i ochrony przyrody. Obejmuje ono hodowlę i ochronę zwierzyny oraz pozyskiwanie jej w drodze polowań lub odłowów. Łowiectwo spełnia bardzo istotną rolę w gospodarce leśnej. Myśliwi, działając we współpracy z leśnikami, w planowy i skoordynowany sposób chronią przyrodę, regulując ilość zwierzyny.
Łowy – polowanie było jedną z najważniejszych czynności ludzi przez wiele tysiącleci. Z gatunków zwierzyny grubej na terenie Nadleśnictwa Gniewkowo możemy spotkać: jelenie, daniele, sarny, dziki, wilki i łosie. Przedstawicielami zwierzy drobnej są m.in. zające, bażanty, lisy, borsuki, szopy, jenoty i kuny. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.
Istotne znaczenie dla gospodarki leśnej mają szkody wyrządzane przez zwierzynę (głównie jelenie, sarny, łosie i dziki). Myśliwi i leśnicy podejmują wiele działań zapobiegawczych. Dla zabezpieczenia upraw przed szkodami stosuje się grodzenia, osłonki, rysakowanie oraz chemiczne środki odstraszające ( repelenty ). Zimą, podczas wykonywania pielęgnacji młodników i drzewostanów, pozostawia się zwierzynie ścięte drzewa, co znacznie ogranicza niebezpieczeństwo spałowania młodników. Podczas srogich zim myśliwi wspólnie z leśnikami dokarmiają zwierzęta, dbając o minimalizację niebezpieczeństwa wyrządzenia szkód w uprawach leśnych i na polach rolników.
Obszar Nadleśnictwa Gniewkowo podzielony jest na 13 obwodów łowieckich, na których działa 11 kół łowieckich:
- Obw. 165 Rudak - Wojskowe Koło Łowieckie nr 260 "ODYNIEC" w Toruniu;
- Obw. 167 Gniewkowo - Koło Łowieckie nr 47 "DIANA" w Inowrocławiu;
- Obw. 182 Ciechocinek - Koło Łowieckie nr 2 "ZDRÓJ" w Ciechocinku;
- Obw. 183 Służewo - Koło Łowieckie nr 1 "ŁOŚ" w Aleksandrowie Kujawskim;
- Obw. 184 Murzynno - Koło Łowieckie nr 151 "LIS" w Gniewkowie;
- Obw. 185 Wierzbiczany - Wojskowe Koło Łowieckie nr 228 "CYRANKA" w Inowrocławiu;
- Obw. 186 Ściborze - Koło Łowieckie nr 150 "RYŚ" w Inowrocławiu;
- Obw. 200 Koneck - Koło Łowieckie nr 1 "ŁOŚ" w Aleksandrowie Kujawskim;
- Obw. 201 Dąbrowa Biskupia - Koło Łowieckie nr 51 "BAŻANT" w Gniewkowie;
- Obw. 202 Rejna - Koło Łowieckie nr 52 "KUJAWSKIE" w Inowrocławiu;
- Obw. 203 Turzany - Koło Łowieckie nr 46 "SOKÓŁ" w Inowrocławiu;
- Obw. 220 Konary - Koło Łowieckie nr 48 "SAMURA" w Woli Wapowskiej;
- Obw. 222 Węgierce - Koło Łowieckie nr 47 "DIANA" w Inowrocławiu.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Ochrona Lasu
Ochrona Lasu
Las to jeden z najcenniejszych elementów naszego otoczenia. Dostarcza tlenu, oczyszcza powietrze, magazynuje wodę, daje schronienie zwierzętom oraz stanowi miejsce wypoczynku dla ludzi. Aby mógł spełniać te funkcje przez wiele lat, wymaga odpowiedniej ochrony. Działania ochronne są ważnym elementem gospodarki leśnej i pomagają zachować zdrowe, różnorodne oraz odporne na zagrożenia lasy.
Ochrona lasu – dlaczego jest tak ważna?
Las to jeden z najcenniejszych elementów naszego otoczenia. Dostarcza tlenu, oczyszcza powietrze, magazynuje wodę, daje schronienie zwierzętom oraz stanowi miejsce wypoczynku dla ludzi. Aby mógł spełniać te funkcje przez wiele lat, wymaga odpowiedniej ochrony. Działania ochronne są ważnym elementem gospodarki leśnej i pomagają zachować zdrowe, różnorodne oraz odporne na zagrożenia lasy.
Każdego roku leśnicy prowadzą liczne działania mające na celu zachowanie trwałości lasów oraz zwiększanie ich naturalnej odporności na różnego rodzaju zagrożenia. Dzięki regularnym obserwacjom i odpowiednio prowadzonym pracom możliwe jest ograniczanie szkód i utrzymanie lasów w dobrej kondycji.
Dlaczego chronimy lasy?
Podstawowym celem ochrony lasu jest utrzymanie jego dobrego stanu oraz zapewnienie trwałości na przyszłe pokolenia. Zdrowy las lepiej radzi sobie ze zmianami pogody, szkodnikami czy chorobami. Jest również miejscem życia wielu gatunków roślin, zwierząt i grzybów, które tworzą złożony i wzajemnie powiązany ekosystem.
Dzięki odpowiednim działaniom ochronnym możliwe jest zachowanie różnorodności biologicznej, czyli bogactwa gatunków występujących w lesie. Im bardziej różnorodny jest las, tym większa jego odporność na różnego rodzaju zagrożenia.
Ochrona lasu przed szkodnikami i chorobami
Podobnie jak ludzie czy zwierzęta, także drzewa mogą chorować lub być atakowane przez szkodniki. Do najczęstszych zagrożeń należą choroby wywoływane przez grzyby oraz owady uszkadzające liście, igły, korę lub drewno.
Aby odpowiednio wcześnie wykryć zagrożenie, leśnicy regularnie monitorują stan zdrowotny lasów. Podczas kontroli obserwują wygląd drzew, sprawdzają występowanie owadów oraz oceniają skalę ewentualnych uszkodzeń.
W ochronie lasu szczególnie ważne jest zapobieganie problemom. Dlatego usuwa się i wywozi z lasu drzewa zasiedlone przez szkodniki, ogranicza miejsca ich rozwoju oraz stosuje pułapki służące do monitorowania ich liczebności. Dba się również o różnorodność gatunkową drzewostanów, co zwiększa ich odporność na choroby i masowe pojawy szkodników.
Ochrona młodego pokolenia lasu
Każdy las zaczyna się od młodych sadzonek i naturalnych odnowień. To właśnie one stanowią przyszłość drzewostanów, dlatego wymagają szczególnej troski.
Jednym z największych zagrożeń dla młodych drzew jest zwierzyna leśna, która może zgryzać pędy, obgryzać korę lub uszkadzać sadzonki podczas żerowania. Aby ograniczyć takie szkody, stosuje się różne metody zabezpieczeń, między innymi grodzenia upraw, osłonki na sadzonki czy środki odstraszające zwierzynę.
W okresie zimowym, podczas wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych, część ściętych gałęzi pozostawia się w lesie jako dodatkową bazę pokarmową dla zwierząt. Dzięki temu ogranicza się uszkadzanie młodych drzew.
Młode drzewa mogą być również narażone na konkurencję ze strony szybko rosnących roślin, suszę, przymrozki czy uszkodzenia mechaniczne. Regularna pielęgnacja upraw pozwala stworzyć warunki sprzyjające ich prawidłowemu wzrostowi i rozwojowi.
Ochrona lasu przed siłami natury
Lasy nieustannie oddziałują z warunkami atmosferycznymi. Silny wiatr, intensywne opady śniegu, susze, wysokie temperatury czy gwałtowne burze mogą powodować uszkodzenia drzew i całych drzewostanów.
Do najpoważniejszych zagrożeń należą huraganowe wiatry wywracające lub łamiące drzewa, obfite opady śniegu powodujące łamanie gałęzi, a także długotrwałe okresy suszy osłabiające kondycję drzew. Niebezpieczeństwo stanowią również pożary, które mogą w krótkim czasie zniszczyć duże obszary lasu oraz siedliska wielu gatunków zwierząt.
Zmiany klimatu sprawiają, że niektóre zjawiska występują częściej i mają bardziej gwałtowny przebieg. Dlatego coraz większe znaczenie ma tworzenie lasów odpornych na zmieniające się warunki środowiskowe.
Leśnicy dążą do tego, aby w lasach występowały różne gatunki drzew i różne grupy wiekowe. Takie lasy są zwykle bardziej stabilne i lepiej radzą sobie z niekorzystnymi zjawiskami pogodowymi. Ważne jest także szybkie usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz odtwarzanie uszkodzonych fragmentów lasu.
Człowiek również może zagrażać lasom
Nie wszystkie zagrożenia dla lasu pochodzą z natury. Duży wpływ na jego stan mają również działania człowieka.
Jednym z najczęstszych problemów jest zaśmiecanie lasów. Pozostawione odpady nie tylko szpecą krajobraz, ale mogą być niebezpieczne dla zwierząt i zanieczyszczać środowisko. Poważnym problemem są także dewastacje infrastruktury leśnej, takie jak niszczenie wiat, tablic edukacyjnych, koszy na śmieci czy urządzeń turystycznych.
Negatywny wpływ na las mają również zanieczyszczenia gleby, wód i powietrza, niszczenie stanowisk roślin oraz miejsc bytowania zwierząt, a także nielegalne poruszanie się pojazdami poza wyznaczonymi drogami.
Szczególnym zagrożeniem są pożary powstające wskutek nieostrożności lub nieprzestrzegania przepisów przeciwpożarowych. Wystarczy chwila nieuwagi, aby zagrożone zostały cenne zasoby przyrodnicze, które rozwijały się przez wiele lat.
Każdy odwiedzający las może przyczynić się do jego ochrony poprzez przestrzeganie obowiązujących zasad, pozostawianie po sobie porządku oraz szanowanie przyrody.
Wspólna odpowiedzialność za przyszłość lasów
Ochrona lasu to zadanie wymagające codziennej pracy i zaangażowania wielu osób. Dzięki odpowiedzialnym działaniom leśników oraz właściwej postawie społeczeństwa możliwe jest zachowanie zdrowych, pięknych i różnorodnych lasów dla przyszłych pokoleń.
Coraz większa wiedza o funkcjonowaniu przyrody oraz rosnąca świadomość ekologiczna sprawiają, że coraz większy nacisk kładzie się na działania zapobiegawcze. To właśnie profilaktyka, regularny monitoring i odpowiedzialne korzystanie z lasu pozwalają skutecznie chronić jego bogactwo.
Pamiętajmy, że troska o las to inwestycja w środowisko, z którego wszyscy korzystamy każdego dnia.
Jednak z nadzieją należy spojrzeć w przyszłość. Rozwój licznych nauk oraz wzrost poczucia odpowiedzialności za przyrodę, na pewno już wkrótce zaowocuje przewagą działań profilaktycznych nad eliminującymi zagrożenia, z jakimi musi uporać się las.
