Asset Publisher
Samochód
Czy mogę wjechać samochodem do lasu? Skąd mam wiedzieć czy droga jest publiczna czy leśna? Czy strażnik leśny może nałożyć mandat? - odpowiedzi na te i inne pytania.
Czy mogę wjechać samochodem do lasu?
Zasady udostępniania lasów są precyzyjnie opisane w rozdziale 5. Ustawy o lasach. Wynika z niej, że ruch motorowerem, pojazdem silnikowym (samochodem, motocyklem czy quadem), a także zaprzęgiem konnym dopuszczalny jest tylko drogami publicznymi. Każdym pojazdem można wjechać do lasu drogą leśną tylko wtedy, gdy jest wyraźnie ona oznaczona drogowskazami dopuszczającymi ruch (np. wskazany jest kierunek i odległość dojazdu do miejscowości, ośrodka wypoczynkowego czy parkingu leśnego). Nie dotyczy to inwalidów, którzy poruszają się pojazdami przystosowanymi do ich potrzeb.
Uwaga! Na drogach leśnych nie muszą być ustawione szlabany i znaki zakazujące poruszania się po nich, gdyż zakaz ten wynika wprost z zapisów ustawy o lasach. Obowiązuje on cały rok, nie tylko w okresie zagrożenia pożarowego.
Także jazdę konną po lesie ustawa dopuszcza tylko drogami wyznaczonymi przez właściwego nadleśniczego.
Wszystkie te przepisy nie dotyczą pracowników nadleśnictw w czasie wykonywania obowiązków służbowych, właścicieli lasów w ich własnych lasach, osób wykonujących i kontrolujących gospodarkę leśną, służb ratujących zdrowie i mienie ludzkie (policja, straż pożarna, pogotowie ratunkowe), myśliwych wykonujących zadania gospodarcze oraz właścicieli pasiek zlokalizowanych w lasach.
Skąd mam wiedzieć czy droga jest publiczna czy leśna?
Nie ma, niestety, jednolitego i czytelnego systemu oznakowania dróg publicznych biegnących przez lasy. Jest to obowiązek zarządcy drogi, który powinien oznakować drogę zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów ruchu drogowego oraz ustawy o lasach. Najlepiej kierować się ogólną zasadą wjeżdżania samochodem do lasu tylko tam, gdzie wyraźnie pozwalają na to znaki drogowe. Zgodnie z ustawą o lasach nie ma obowiązku oznakowania znakami zakazu dróg, gdzie nie wolno wjeżdżać. Należy zatem stosować zasadę, że droga nieoznakowana nie jest dopuszczona do ruchu.
Nadleśnictwa ustawiają tablice informacyjne z drogami wyznaczonymi do ruchu i miejscami parkingowymi. Można także szukać takich informacji w urzędach gmin i punktach informacji turystycznej.
Gdzie zostawić samochód wybierając się do lasu?
Wybierając się do lasu należy samochód pozostawić w miejscu oznaczonym jako parking lub miejsce postojowe. Zgodnie z art. 29 ustawy o lasach tylko tam można bezpiecznie parkować. Każde nadleśnictwo przygotowuje sieć parkingów leśnych oraz miejsc parkowania pojazdów. Informacje o nich można znaleźć na stronie internetowej nadleśnictwa. Najłatwiej na nią trafić wpisując adres www.lasy.gov.pl, a potem wybierając odpowiednią dyrekcję regionalną i nadleśnictwo.
Nie należy pozostawiać samochodów przed szlabanami i na poboczach dróg, nawet jeśli są one dopuszczone do ruchu, ponieważ utrudnia to ich gospodarcze wykorzystanie.
Czy strażnik leśny może zatrzymać samochód i wylegitymować kierowcę?
Strażnik leśny, podobnie jak inni pracownicy Służby Leśnej, którzy mają uprawnienia strażnika leśnego, mogą, zgodnie z art.29c Ustawy prawo o ruchu drogowym, zatrzymywać pojazdy i legitymować kierowców na terenie lasów. Jeżeli kierowca pojazdu nie zastosował się do przepisów i znaków drogowych dotyczących zakazu wjazdu, zatrzymywania się i postoju obowiązujących na terenie lasów musi liczyć się z tym, że strażnik leśny może go zatrzymać, wylegitymować i wydać polecenie co do zachowania się na drodze. Jeżeli samochód przewozi drewno lub zachodzi uzasadnione podejrzenie, że kierowca popełnił w lesie przestępstwo, strażnik leśny może zatrzymywać pojazd do kontroli także poza terenem leśnym.
Zgodnie z zapisami ustawy o lasach strażnik leśny ma także prawo do legitymowania innych osób, np. świadków wykroczeń i przestępstw, nakładania oraz pobierania grzywien (mandatów karnych), odbierania za pokwitowaniem przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub wykroczenia oraz narzędzi i środków służących do ich popełnienia.
Należy się liczyć także z tym, że wobec osób uniemożliwiających kontrolę strażnik leśny ma prawo stosować środki przymusu bezpośredniego łącznie z użyciem broni.
Czy strażnik leśny może nałożyć mandat?
Strażnik leśny i pracownik Służby Leśnej mający uprawnienia strażnika np. leśniczy, ma prawo do nałożenia grzywny w formie mandatu karnego o wysokości od 20 do 500 złotych. Grzywny są nakładane za wykroczenia określone w kodeksie wykroczeń (np. wjazd i parkowanie pojazdu w miejscu niedozwolonym, niszczenie grzybów i grzybni, płoszenie, zabijanie dzikich zwierząt, niszczenie lęgów ptasich mrowisk itd.), w ustawie o ochronie przyrody (np. wypalanie roślinności, uszkadzanie drzew i krzewów) oraz za wykroczenia określone w prawie łowieckim.
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenie stanowi, że grzywny są nakładane w zasadzie w formie mandatu kredytowanego, wręczanego sprawcy wykroczenia za pokwitowaniem odbioru. Mandat staje się prawomocny po pokwitowaniu jego odbioru przez ukaranego, a należność grzywny należy uiścić w terminie 7 dni na konto widniejące na blankiecie mandatu.
W przypadku gdy sprawcą wykroczenia jest osoba czasowo przebywająca na terenie naszego kraju lub osoba nie mająca stałego miejsca zamieszkania i pobytu, nakłada się mandat karny gotówkowy. W takiej sytuacji należność wpłaca się od razu osobie, która nałożyła mandat.
W sytuacji, gdy wyrządzona szkoda jest znaczna (np. skradziono drewno, zniszczono fragment lasu, budowlę lub urządzenie) i kwalifikuje się to do wyższej kary niż pięćsetzłotowy mandat, strażnik leśny występuje do sądu z wnioskiem o ukaranie i pełni rolę oskarżyciela publicznego. Wtedy grzywnę nakłada sąd, który dodatkowo może także orzec np. wypłacenie nawiązki za spowodowaną szkodę.
Asset Publisher
Asset Publisher
Hodowla lasu
Hodowla lasu
Współcześnie niewiele lasów ma charakter naturalny. Zdecydowana większość została posadzona i wypielęgnowana ręką człowieka.
Hodowla lasu
Współcześnie niewiele lasów ma charakter naturalny. Znaczna część drzewostanów została założona przez człowieka, jednak współczesna gospodarka leśna coraz częściej wykorzystuje również naturalne procesy zachodzące w przyrodzie.
Podstawowym zadaniem hodowli lasu jest zachowanie i wzbogacanie istniejących lasów poprzez ich odnawianie oraz tworzenie nowych lasów na terenach przeznaczonych do zalesienia. Działania te prowadzone są z uwzględnieniem warunków przyrodniczych oraz naturalnych procesów zachodzących w ekosystemach leśnych. Hodowla lasu obejmuje zbiór i przechowywanie nasion drzew, produkcję sadzonek w szkółkach, zakładanie oraz pielęgnację upraw leśnych, a także troskę o prawidłowy rozwój drzewostanów.
Leśnicy, planując przyszły skład gatunkowy lasu, biorą pod uwagę warunki siedliskowe, takie jak rodzaj gleby, dostępność wody czy lokalny klimat. Dzięki temu las jest bardziej odporny na choroby, szkodniki oraz skutki zmian klimatu.
Odnowienia naturalne – las odnawia się sam
Coraz większe znaczenie w gospodarce leśnej mają odnowienia naturalne, czyli proces powstawania nowego pokolenia lasu z nasion drzew rosnących na danej powierzchni. Młode drzewa wyrastające w ten sposób są dobrze przystosowane do lokalnych warunków środowiskowych, a ich rozwój przebiega zgodnie z naturalnymi procesami zachodzącymi w lesie.
W ostatnich latach powierzchnia odnawiana w sposób naturalny systematycznie wzrasta. Jest to kierunek szczególnie istotny w obliczu zmian klimatu, ponieważ młode pokolenie drzew pochodzące z odnowienia naturalnego często wykazuje większą odporność na zmieniające się warunki środowiskowe.
Proces ten nie zawsze przebiega jednakowo. Długotrwałe susze, nierównomierny rozkład opadów w ciągu roku czy nieregularne lata nasienne mogą utrudniać pojawianie się nowych siewek. Na ilość nasion wpływają również warunki pogodowe oraz wiek drzewostanów, dlatego leśnicy stale monitorują przebieg odnowień i wspierają je tam, gdzie jest to konieczne.
Od nasion do dojrzałego lasu
Las, jeśli nie odnowi się w sposób naturalny lub gdy wymagają tego warunki siedliskowe, jest odnawiany poprzez sadzenie młodych drzew wyhodowanych w szkółkach leśnych. Uprawy poddawane są następnie zabiegom pielęgnacyjnym i ochronnym, które mają zapewnić młodym drzewom jak najlepsze warunki wzrostu.
W kolejnych latach prowadzone są różnego rodzaju zabiegi pielęgnacyjne, dzięki którym las rozwija się prawidłowo, a poszczególne gatunki mają odpowiednie warunki do wzrostu. Po osiągnięciu dojrzałości przez drzewostan następuje pozyskanie części drzew, a na ich miejscu rozpoczyna się proces odnowienia lasu. Dzięki temu zachowana zostaje ciągłość istnienia lasu, a w miejsce starszego pokolenia drzew pojawia się nowe.
Hodowla lasu w liczbach
Przeciętnie roczne zadania z zakresu hodowli lasu w Nadleśnictwie Gniewkowo obejmują:
-
odnowienia i zalesienia – około 110 ha,
-
pielęgnację upraw – około 190 ha,
-
poprawki i uzupełnienia – około 10 ha,
-
czyszczenia wczesne – około 100 ha,
-
czyszczenia późne – około 115 ha,
-
trzebieże wczesne – około 312 ha.
Baza nasienna Nadleśnictwa Gniewkowo
Nadleśnictwo Gniewkowo posiada rozbudowaną bazę nasienną, która zaspokaja większość potrzeb związanych z produkcją materiału sadzeniowego. Na jej terenie znajdują się m.in.:
-
drzewa mateczne brzozy brodawkowatej,
-
plantacje nasienne sosny pospolitej, daglezji zielonej oraz olszy czarnej,
-
wyłączony drzewostan nasienny brzozy brodawkowatej,
-
gospodarcze drzewostany nasienne sosny i brzozy,
-
źródła nasion klonu zwyczajnego, klonu jaworu, grabu pospolitego, lipy drobnolistnej oraz olszy szarej.
Dzięki temu możliwe jest pozyskiwanie nasion pochodzących z lokalnych, sprawdzonych źródeł, dobrze przystosowanych do warunków panujących na terenie nadleśnictwa.
Szkółka leśna w Odolionie
Ważnym elementem hodowli lasu jest produkcja sadzonek. Nadleśnictwo Gniewkowo posiada szkółkę zespoloną zlokalizowaną w Leśnictwie Odolion. Na powierzchni produkcyjnej wynoszącej 666 arów każdego roku powstaje około 2 milionów sadzonek drzew leśnych.
Wyprodukowany materiał sadzeniowy wykorzystywany jest przede wszystkim na potrzeby własne nadleśnictwa, ale trafia również do innych nadleśnictw oraz właścicieli lasów prywatnych. Dzięki temu możliwe jest skuteczne odnawianie lasów i tworzenie nowych pokoleń drzewostanów na terenie całego regionu.
